Günlerden 3 Nisan Karabüklü olanlar ve Karabük'te yaşayanlar için özel bir anlam içerir. 3 Nisanda Karabük'ü Karabük yapan,

Mazlum ezilen demektir. Zulme uğrar sürekli. Kafası yerden hiç kalkmaz. Gözünün yaşı hiç kurumaz onun. Sizi bugün onunla tanıştıracağım.

Nedir hayatı anlamlı yapan!... Yalnız kaldığında (ki hep yalnızsın) gözüne yürüyen o ummansız sıvı nerden geliyor? Yaz sıcağından daha

24 Kasım bütün öğretmenlerimiz için özel bir gündür. Yıllar geçse de bugünün değeri hiç azalmaz öğretmenlerin gözünde. Aksine her 

Dünyada değer verdiğin, dört elle sarıldığın hiçbir şey sana ait değil, sana doğru değil, senden değil, olmayacak da. Kimseden vefa

İnsan değiştiğinin farkında değil. Değişim yavaş yavaş olduğundan hissettirmiyor kendini. Bir zaman önce etrafıma bakarken eleştirdiğim

Hayat eğitimle anlamlı. İnsan öğrendikçe ne kadar çok bildiğini değil, ne kadar az bildiğini öğreniyor. Eğer ben biliyorum, ben erdim,

13 baba yiğit vatan şehit oldu. Nedir bu masum yavruların, vatan evlatlarının günahı. İlgili gazete haberlerini okumak için tıklayın.

Diken ve gülün yan yana durması bizi şaşırtmaz genellikle. En azından beni şaşırtmıyor. Gül nasıl olur da acılara sebep olan bir cismin

Gözleri öyle derinden bakıyordu ki; sanki içimdeki sırrı biliyordu. Saçları alnına dökülmüştü. O güzel kâkülüne akşam güneşi vuruyordu

Hani bir tabir vardır halk arasında hayatım film olur diye. Kim biraz hüzünlense bu kelimeler dökülür dudaklarından. Ama bir gün biri cesaret etse de çekse hayat filmimizi filme aktarsa, bu filmin çok da uzun metrajlı olacağına ben inanmıyorum. Aslında bize göre çok uzun gibi gelen bu ömür çok kısa ve bunu ancak insan hayatının son günlerinde anlıyor.

Gördüğüm resim beni derinden sarstı. Tekerlekli sandalyeye kızının çelimsiz kollarından yardım alarak binmeye çalışan bir Iraklı. Adamın gözlerinde savaşın, aşağılanmanın  acısı.  Ve en önemlisi bacağında zulümden arda kalan derin yara. Evinde belli belirsiz sıkıntılarla yaşarken, sebepsiz evinden alınmak, 

Hayatın neşesi, kıpırtısı kaçtı uzun süredir. Art niyet, samimiyetsizlik ve çıkarcılık her yanımızda. Çepeçevre ahlaksızlıkla kuşatılmışız. Bunlardan kaçmak bir yana, ateş böcekleri gibi koşuyoruz yalın aleve. Nerden başlayalım bilmem anlatmaya. Hangi birini kötülesek yaşadıklarımızın durumunu göstermek için. Tek bildiğim tutulacak bir yeri kalmadı hayatın.

Mükemmel ve kusursuz olma ne büyük sevdadır insan için. Kimi zaman bu hisler kişiyi katlanılmaz hale de getirir. Aslında insanın kendini nasıl hissettiği ile insanların onu nasıl gördüğü arasında fark arttıkça bu çelişki daha içinden çıkılmaz hale gelir.