Dünyada değer verdiğin, dört elle sarıldığın hiçbir şey sana ait değil, sana doğru değil, senden değil, olmayacak da. Kimseden vefa

bekleme hayatta. Bulamazsın zerre miktar. Ne kadar derin sanırsan san sevgileri; geride yarı yolda bırakma, unutma vardır. Hiçbir şey, hiçkimse insanı peşinden ömür boyu takip etmez. Hani o hannas olan, yanından hiç ayrılmayan, yorulmak bilmeyen şeytan bile, cehennemin kenarında sana uzaktan bakmayı tercih eder, sana yanaşmak istemez.

Anne-baba, evlat, kardeş, dayı, amca hepsi bir yere kadar. Yolun bir yerine kadar. Hayatın bir noktasına kadar. Vefa bekleme kimseden. Sarılma kimseye ayrılmamacasına. Alma eline hiçbir şeyi kendininmiş gibi.

Kimseye söyleme bu vefasızlığı, bu bildiklerini, kimsenin bilip de unutmaya çalıştığını hatırlatma. Bu yürek acısı, gönül yarası, kalp kırgınlığı kalsın bir yanında.

Çabuklaştırma ayrılık zamanını. Bırak böyle devam etsin hayat. Zor olan hayata bir de sen dert katma. Yaşayalım mutluymuş, seviyormuş, bağlıymış, onsuz yapamazmışız gibi.

Sonra hatırla sana en vefalıyı, seni en çok seveni. Sen ne yaparsan yap sana küsmeyeni hatırla. Bütün çıkmaz sokakların açıldığı tek caddeyi. Hatırla ve unutma seni çok seveni, sahibini. Ona vefasızlık yoktur, onda da bulmazsın bunu. Bırakmazseni bir köşeye, senin bıraktığın gibi.

dünyada değer verdiğin, dört elle sarıldığın hiçbir şey sana ait değil, senin değil, sana doğru değil, senden değil, olmayacak da.