Nedir hayatı anlamlı yapan!... Yalnız kaldığında (ki hep yalnızsın) gözüne yürüyen o ummansız sıvı nerden geliyor? Yaz sıcağından daha

kavurucudur bazen içindeki yangın!... Baksana göğe, dağlara… Seni kucaklamak için bekliyorlar menfaatsiz… Neden bizi unuttun diyorlar… Sen boynu bükük, masum, üzgün, suç işlemişçesine bakıyorsun boynunu bükerek… Ben diyorsun, ben çok ihmal ettim sizi...

Köy çocuğuyken eteklerine kapanır, toprağına yüz sürerdim ey yüce dağ… Şehre geldim unuttum sana sarılmayı… Sadece uzaktan baktım sana, kavuşurum umuduyla. Olmadı, ne sana ulaşabildim ne seni unutabildim… Sonra en korktuğum felaket oldu. Zengin oldum, seni, köyü, şehri değil her şeyi unuttum, cebim para görmüştü çünkü… Para görmüştü cebim ama gün yüzü görmemişti …

Anladın mı şimdi derdimi!... Hak vermeni beklemiyorum eteğine gelene… Tepene oturtup, baş tacı etmeni isteyecek hiç yüzüm yok zaten!... Derim ki ben sana, yanından geçerken, kafamı korkarak kaldırsam sana doğru baksam, güler misin bana, tam değil, böyle ağzının yarısıyla, hadi o da zor gelirse sana, tebessüm etmeye çalış sana vefasız olana, seni  kenara atana!...

Fikri GÜL